Ne konarsın be serçe gülün dalına
Bilmezmisin ora bülbülün yeridir
Bakmayın dost böyle perişan halime
Bırakıpta giden nazlı yarin eseridir
Çok sevdi gönül yandı aşkıynan
Sanmayın sarhoş olmuş bu gönül içkiylen
Varsa gönlün bir sarhoşlugu
O da yarden anılarda kalan bir tebessümdür
Aşkı bagrımı yaktıkça
Bedenimden can çıkmadıkça
Hor görmeyin dostlar ne olur
Ben hep böyle derbederim
Sel akar mili kalır
Ateş yanar külü kalır
Benden size ölü bedenim kalır
O giderken canımıda alıp gitti neyleyim
Ölüden farkım yok şimdi
Derdimin dermanı çok uzaklarda şimdi
Bir gün dönerse eger
Yaşarım dost yine eski günleri
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder